بابای نگار-

بعد از اونکه نگار گفت: "بابا" ، مامان نگار این اتفاق زیبا در زندگی هر بچه ای رو توی وبلاگ نگار نوشت. کامنت یکی از مخاطبان اون مطلب توجهم رو به خودش جلب کرد.

یکی از بازدیدکنندگان وبلاگ نگار، توی کامنتی نوشته بود: " و هیچ کس به روی خود نخواهد آورد که این مادرها هستند که هر روز از بابا می گویند تا بالاخره بعد از 6 ماه بچه شان بگوید بابا. کسی تا به حال مادری را دیده که به بچه اش یاد بده مامان؟ "

این مخاطب خوش ذوق راست گفته بود و مصمم شدم که در مورد این نکته مهم مطلبی رو توی وبلاگ دخترکم بنویسم.

از روزهایی که چشم انتظار اومدن نگار بودیم تا بعد از تولدش و تا به حال، یکی از مهمترین موضوع هایی که همیشه ذهن من رو متوجه خودش کرده، ارزش "مادر" بودنه ...

"مادر" حس خاصی نسبت به فرزندش داره و در مراحل مختلف زندگی فرزندش نقش های مهمی رو ایفا میکنه که شاید به سختی مردها ازپس اون کارا بر بیان ...

از همه مهمتر، از خودگذشتگی مادره. "مادر" از جون خودش مایه میذاره و بیشترین سختی ها رو متحمل میشه تا بهترین پناه برای آسایش و بزرگ شدن کودک باشه؛ حالا اگه مادر، شاغل هم باشه، اونوقته که یک مادر از خودگذشته تمام عیار رو میشه دید.

مامان نگار دقیقا همینطوره. از صبح زود غذاهای نگار رو آماده میکنه، با هم نگار رو خونه مامان بزرگش میرسونیم، از اونجا سر کار میره و این روزا توی گرمای شدید تابستون، عصرا دوباره برمیگرده و نگار رو از خونه مامان بزرگش میگیره و میاره خونه.

وقتی میرسه خونه، هم با نگار بازی میکنه و هم بهش غذا میده و هم غذای خودمون رو آماده میکنه و به اوضاع خونه میرسه تا وقتی که من از سر کار برمیگردم، میزبان خوبی باشه.

به همه این کارا، سایر کارهای جانبی خونه و دغدغه های کاری مامان نگار رو هم که اضافه کنیم، یک مادر ازخودگذشته در مقابلمون نقش می بنده.

همین مامان، هر روز تلاش کرد تا نگار بگه "بابا" و بالاخره هم موفق شد. این یعنی از خودگذشتگی؛ یعنی عشق بدون چشمداشت مادری که بار اصلی زحمتای فرزند رو به دوش میکشه اما برای خودش هیچ توقعی نداره و با ازخودگذشتگی، به جای یاد دادن اسم خودش به کودک، اسم "بابا" رو به کودک یاد میده 

این روزا نحوه تربیت کودک و باید و نبایدهایی که یک پدر باید رعایت کنه، خیلی ذهنمو مشغول کرده. اما به یک اصل مهم خیلی اعتقاد بیش از پیش پیدا کردم و اونم اینکه نحوه رفتار پدر خانواده نسبت به همسرش باید طوری احترام آمیز باشه که کودک هم خودش رو ملزم به احترام بی نهایت به مادرش بدونه ...

دعا میکنم همیشه قدردان زحمات مامان نگار باشم و همیشه براش دعای خیر میکنم ...